Evde tüten ilk ocak, Türkçe bir gülüşledir,
Anaya can dememiz, özden bir gelişledir.
Konu komşu, akraba; Türkçe bir selam bağı,
Bu dille örülmüştür, gönlümüzün yüce dağı.
Bin rengin nakışıdır, bu toprakta her hece,
Türkçe bir sevda nuru, dağılır gündüz gece.
Her can birer çiçektir, bu gönül sofrasında,
Türkçe bir sevgi bağı, her birinin tasında.
Sesimiz farklı tınlar, özümüz aynı pınar,
Türkçe bir ulu gölge, altında dünya yanar.
Gazze’de bir can yansa, Türkçe ağlar gözümüz,
Mazlumun hakkı için, sönmez bizim közümüz.
Balkan’dan Afrika’ya, gönül bağımız birdir,
Türkçe sevmek bu çağda, zulme karşı zikirdir.
Diller lal olsa bile, yürek tek Türkçe inler,
Bu sevdanın sesini, tüm mazlumlar dinler.
Işıl ışıl parlar tin, Türkçe bir yel eserse,
Boranlar bayram olur, sevgi dile düşerse.
Zulme eğilmeyen baş, Türkçe söyler sözünü,
Bu dil ile koruruz, insanlığın özünü.
Dil giderse yurt gider, savrulur küle dünün,
Türkçe senin kalendir, kilit taşı ömrünün.
Gurbet sadece yol değil, dilden düşen bir sestir,
Türkçe sevmek dünyada, alınan en özgür nefestir.
Kayıt Tarihi : 13.05.2026 14:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!