Yolcuyum ben, gitmem gerek uzağa
Kalmak isterdim, sarılıp da sıcağa
Bağlanamam ben, ne yere ne ocağa
Yollar çağırır, dönerim belki sana
Yine bir şeyler düştü aklıma,
Günlerden biri ateş, biri su,
Bir rüzgâr esti uzak dağlardan,
Yedi gün dizildi yoluma.
Her damla sende yeniden can bulur,
Yağmur değil sanki aşk yağar tenine.
Saçlarından süzülen damlalar,
Gözyaşı mı, yağmur mu bilinmez.
Bir ıslak menekşe dudaklarında,
Sen şimdi kimbilir?
Hangi gecenin karanlığında,hangi düşlerdesin?
Yasağımız aynı,karanlık düş mü?
Öyle aynı noktaya gelip durur mu?
Dört duvar üzerime geliyor?
Gitti işte, bıraktı ardında kırık bir kalp,
Hani bitmeyecekti, hani sonsuza dek sürecekti?
Yalanmış meğer her sözün, her bakışın,
Uzaklaşıyorsun, dokunmaya kıyamadığım.
Yalnızlık adresim değişti
derdim birdi,bini geçti
söyle benim yerime kim geçti
bu aşkın biteceğini kim nereden bilecekti
Tüm hayallerim yalanmış
Bir deniz kenarında yaşam başlar
Sevdada buna dahildir
En güzel aşkları,hikayeleri yazılır
Gecede,semada,ıssızlığında
Bu kaçıncı yalnızlık sahilleri
Gözlerin, sustuğum cümlelerin devamıydı,
dokundukça eksiliyordum,
bir yankı gibi düştüm içinin boş sokaklarına.
Bu aşk, harfleri unutulmuş eski bir mektup,
Avucumda bir evren taşırdım,
her gecenin sabahında yeni baştan kurduğum.
Gözlerine bakınca gökyüzü dağılırdı,
dokunmak yasaktı bulutlarına.
"Gel" dedim, "içimde bir şehir kur."
Dağlar gibi yüksek başım eğilir,
Gönül yarasını kimse bilmesin,
Hasret ateşiyle gözüm seğirir,
Yar beni görünce yoldan gelmesin.
Bahçelerde güller açar bu seher,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!