Türev Şiiri - Kalender Yıldız

seni tanımak ve kirlenmek için biraz
yaşlanmış gölgemi nehre bırakıp
bilmem kaç durak yalnızlıktan sonra
bir şehre indim ayaklarım suçüstü

gördüm şafakla doğup gurupla ölüyorsunuz
kirli otobüslerinizin koltuklarına
uyku ve nefret akıyor metal yorgunu gözlerinizden
yağlı saçlarınızdan tuz iniyor habire
sentetik kaşlar altındaki takma kirpiklere

hiç vaktinde gelmiyor bekledikleriniz
ve yok aslında bir bekleyeniniz
yarım kalmış intiharlar gibisiniz
ama ölmek için aceleniz yok neden

saçınızdan daha yağlı kemerler
iyi kumaşlardan iğreti libaslarınız var
unutulmuş isimler sözlüğünde bir yabancıyken ben
rahat ve korkuya dair sizin bildiğiniz her şey

incelmek için kepek yaşamak için yazı tura
uygar hanelerinizde muntazam ayna ve cila
size ait olmayan kendinizden
son yüzünüzü saklamak için bilmem ki
kaçıncı en türevidir bu masumiyetinizin