Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Ha bugün, ha yarın derken bu dert beni
Öldürmedi de dost denen namert beni
Herkesi kendim gibi bilmiştim meğer;
Namertse şayet sert imiş dost tekmesi.

Belirsiz bir sızı var, etimle kemik arası,

Bir gün sarılınca kara toprağa,
Dostun kim olduğunu tanırsın…
Boşa tohum ekme kıraç toprağa,
Emeğin boşa gittiğinde anlarsın.

Hava-su, tohum-toprak cananın,

Ha bugün, ha yarın derken bu dert beni,
Boşuna uğraştırdı kalleş nâmert beni..
Dost bilmiştim seni sert yedim tekmeni.
Dost denilen kelime yalanmış meğer.

Doyamadım ben çehrene doyamadım yâ..r,
Endamına gözlerine doyamadım yâ..r.
Gönlümü kapıp gittin şahin misâli...
Gel de gör kalpsiz kalan şu benim hâli.
Başkasını görmez gözüm, sende kaldı kalbim özüm yâ..r...

Kimi ülke insanları mutluluğa,
Kimi ülke insanları mutsuzluğa...
Kimi insanlar doyumsuzluğa...
Doyamadı bir türlü neyleyim?

Beklettin de gelmedin
Haber bile vermedin…
Belki de hiç sevmedin
Dünyanın düzenine
Sen de uymuşsun meğer.

Doğduğum yer değil doyduğum yer dedim çıktım gurbete.
Gördüm ki yıllar sonrası, sadece ben değilim aynı yolun yolcusu.
Oldukça bereketli imiş köyümün toprağı, ne fidanlar yetişmiş maşAllah.
Gurbet mi, bir dert misin her neysen;
Bak susturamadın dumanını köyümün.

Doğduğum yer değil doyduğum yer dedim çıktım gurbete.
Gördüm ki yıllar sonrası, sadece ben değilim aynı yolun yolcusu.
Oldukça bereketli imiş köyümün toprağı, ne fidanlar yetişmiş maşAllah.
Gurbet mi, bir dert misin her neysen;
Bak susturamadın dumanını köyümün.

Savaş tepe, Dumlupınar
Bağrında yatan şehitlet var
Ayağını sürüsen kemikleri çıkar
Derin nefes alsan kan kokar
Çünkü daha taptaze anılar

Dün akşam el gibi çektin kendini,
Kalemim hislendi döktü derdini,
Göz yaşı sel oldu yıktı bendini.

Halimi bir görsen anlayacaktın,