Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Sevdamı duvar duysa belki çiçek açardı.
Gönül gözü görenler kanat takıp uçardı.
Düşürdüğün hâlimi gören benden kaçardı.
Bilemezsin gözler görmez, yürek sevmezse.

Sana göre, belki de dertsiz-gamsız biriyim...

Kimler bilir buna kim ne kulp takacak densizler,
Dünyanın 46 ülkesinde var adı, heykeli bilmezler
Ağzını açtıkları zaman, ya ayyaş ya sarhoş derler,
Kendi hakaretine bakmazlar, kendini bilmez ....sizler.

Fitne-ficür, işleri gıcır-gıcır
Ne zamana kadar mı dersin;
Onlar her zaman varlar,
Bıraktıkları tahribata,
Hiç acımaz, aldırmazlar
Saygısız vurdum duymazlar

Ağaç; kütük de olur, oksijen, meyve de verir ve bir işe yarar
Ya insan kütükse? Bilen varsa lütfen söylesin, ne işe yarar?
Sinop’ta Romen Diyojen’in heykelini görmüşseniz eğer;
Elinde fener, gündüz gözü ile sokakta, caddelerde insan arar.
Anlayanlar için bu kompozisyonda çooook manalar var.

Kayalar çiçek sunsun, yürekler taş olsun,
Kedi-köpek birbirine sarılsın arkadaş olsun...
Silahlı asker, silahsız çocukları vursun,
Kim derdi ki dünya bu kadar değişecek?
Bu gidişata acaba kimler dur diyecek?

Aydına; senin kaderinmiş denecek,
Öldürülüp adın sokağa verilecek,
Milliyetçilik ayak altında ezilecek,
Vay be, kim derdi ki böyle olacak.

Kökü sağlamdır dalları gür,
Çınar desem ömrü bile yetmez…
Evcilleşmez kurt misali hür,
Hanı, şanı, şahı sultanı bitmez.

Toplum olmuş duyarsız, arsız, nankör,
Aldırmaz git defterini dür, yüzüne tükür.
Yedikçe dayağı, haz alır, memnun olur.
Altından vatanı, namusu gidince görür.

Toplum olmuş duyarsız, arsız, nankör,
Aldırmaz git defterini dür, yüzüne tükür.
Yedikçe dayağı, haz alır, memnun olur.
Altından vatanı, namusu gidince görür.

Duygularıma gem vuramadım…
Sevdiğim gülümü deremedim…
Gülüm ile muradıma eremedim…
O beni, ben onu sevdim, kime ne?