Gönül mülkünde fırtına, Rumeli’den bir ah kaldı,
O gür sesler sustu artık, derinden bir eyvallah kaldı.
Toprak değil, akıldı giden; orduydu, apaydın bir candı,
Siperlerde can verenden, geriye nice yazıt kaldı.
Kerpiç evden feryat yükselir, vatan sağ olsun,
Vekil köşkünden tweet atar, der ki "can sağ olsun".
Beyler giyer kürkünü, halk çeker her dem yükünü,
Onlar sürer hükmünü, halk feda eder dünü bugünü.
Andronovo tunçuydu, Süyümbike’nin penahı,
İdil’in sularında bulduk en sonunda sabahı.
Altaylar’da buz tutmuş bir sancakla uyandık,
Sibirya’nın rüzgârıyla, bin yıl önce yandık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!