Kağıthane'nin kalbinde, bir mahalle var ogurmuş,
Merkez derler adına, her köşesi tarihiyle değerli.
Varna'da bir cadde uzanır, tabyası şanlı,
Geçmişin izlerini taşır, her adımı anlamlı.
O caddenin üzerinde, bir sokak var sakindir feza,
Göğe komşu evleriyle, huzur dolar her seza.
Cüzdanı boş, yüreği dolu,
Harca diyor bir korku.
Yarınsız yaşanıyor bugün,
Kredi kartları, borç koleksiyonu.
Belirsizlik çanları gönüllerde çalıyor,
Evin içinde dal yaprak poz vermeler
Sigara dumanını resimlere üfleyip
Kolektif bir bilinçle küllük istemeler
Kemale ermiş bir emeklinin oyunlarıdır.
Mavi gezegen, al sancak, yeşil çay
Dünyan merkezdi hani, kibrinle kurdun tahtı,
Kozmik okyanusta battı insanın sahte bahtı.
Doksan üç milyar ışık yılı, dipsiz dev bir kuyu,
Kaderin tokadıyla bozduk bu derin uykuyu!
Sistemin çarkına çomak, beton binalara balyoz,
Güneş ışığında asılı bir toz zerresinde bitti hipnoz.
Sabahın ilk ışığı, İstanbul’un telaşına karışır,
Herkes bir yöne akar, herkes birinin gölgesiyle uzlaşır.
Kimi bir popüler akımın toplamı, kimi bir moda rüzgârı,
Sanki bir denklemde katsayı, kendi kararı.
Oysa insan dediğin, ne bir toplam ne bir taklit,
Newton’un kestiği o çizgiyi sildik,
Parçaların yalnızlığından öteye geçtik.
Varlığın dokusunda, görünmez iplerle
Zamandan ve mekandan azade birleştik.
Kaosun soğuk nefesiyle sarsılırken evren,
Gereksiz her yükü ayıkla, zihnin boşalsın,
Düzenle tüm hatlarını, odak netliğe ulaşsın.
Temizle ruhunu kirden, saf bir öz kalsın geriye,
Ölçünleştir istencini, sadık kal her bir sevgiye.
Remziye Hisar’ın ilmi, o Sorbonne’dan gelen vefa,
Evren çürümeye meylederken usulca,
Karanlık bir atalet, entropi pusuda.
Fakat kararlılıkla durduğunda insan,
Yeşerir kaosun ortasında yeni bir mizan.
Disiplin, kör bir itaat değil, ontolojik bir direniştir,
Elektronik, hipnotik bilişimsel safiyet
Zihnim bir kaynak, sözlerim dalgalı bir kanal
Orijinal sinyal niyetim, gerisi şamata ve yalan
Sistemi yoran o gürültüden, sahte entropiden arın
Veri bütünlüğü karakterindir, yarınlar bugünden tutarlı kalsın
Dürüstlük bir kural değil, evrenin matematiksel kararlılığı
Bir makine değil, aynalar salonu zihin,
Her köşesinde bir zamirin gölgesi saklı.
Geçmişin tozlu raflarında eski bir yemin,
Geleceğin endişesinde, yarım kalmış bir haklılık.
Varsayılan bir gürültü, yükselir durur içimde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!