Çok gördüğüm her şeyi
Bir bir takıyorum gençliğimin yakasına
Hangi gürültünün kuyruğuna taktıysam ruhumu
Bir bir uzaklaşıyorum yankılarından.
Dudaklarımda özgürlük terennümleri
Altın kafesimi ikna ediyorum gurbetin dayanılmazlığına.
Mesafeler ardından sürükleyecek bizi
Benden uzaklaştıkça özler misin bilemem
"Şimdilik bu kadar bil" diyorsun da; bu gizi
Açmayıp bir köşede közler misin bilemem.
Hani son kalesiydin sevgiye inancımın,
Şahitken yer, gök söze; konuşmak mühim husus
Sürçü lisan affola, hata insana mahsus
Husus demişken; bugün hecem şeref duyacak
Harfler pamuk bir kalbe sarılmaya doyacak
Sevmek bu garip çağda sanki diken okşamak
Her dilde aynı değil tebessümün anlamı
En güzel gülenleri zebun etti yaşamak
Bülbülün ihtimamı kaldıramıyor gamı
Bir özlem sahnesinin dekoru oldu zaman
Dinle mavi göklerin yerdeki tezahürü
Sensiz kalınca aklım
Tanımıyor zahiri
Sırılsıklam olana şemsiye vermek de ne?
Yerimde olamazsın
Issız bir yalnızlığa sürüklerken vedalar
Acının uğultusu çöker onlarca asra
Çatlamış dudaklarda kan kaybıdır sedalar
Kader diye yazılıp okunur mısra mısra
Uzaklaşır adımlar, yetim kalır bakışlar
Darmadağın zamanlar dünsüzlüğü andırır
Şehla bakışlarımız ölmek susuzluğundan
Mücrimiyiz kıymetin sevda yolsuzluğundan
Darmadağın sokaklar dipsizliği andırır.
Geçme başımdan geçme,papatyalar kuruyor
Yüreğinin kanatları taşımaz her cehdi gülüm
Ansızın bir boran tutar şuh düşünden vurulursun.
Güneşin gülüşü yalan, ispat eder bunu ölüm
Hüzmenin kabirde açan çiçeğine sarılırsın.
Kimden aldın bu sızıyı, onmasını bilmiyorsun
Sığamadım koca alem içindeki zerreye
Doğmanın ramakındayken kabuğuma kor düştü
Diyemedim sadrı viran ettiğinde cemreye
"Hayrı şerri göremedim kalemime zâr düştü."
Yıkamazdı bileğimi ağyarın en şirreti
Geceyi okuyanlar, bitimsiz bir karanlığın sayfalarında kayboldukca;
Avuçları çiçeklenen toprak gibi olurlar.
Doğmamış güneşin umuduna bakan
Dem nüvelerince giz iştahlıyım
Neresinde saklısın acaba koskoca karanlığın ey günüm, tutkum?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!