İçimde, yıllardır ıslanmaktan çatlamış bir duvarın rutubeti var.
Her tuğlasında senden kalan sessizliğin tortusu gizli.
Dilimde adını anarken bile küle dönen bir sabrın uğultusu asılı,
Gözlerimde ise kırık hatıralarımızın izi dolaşıyor.
Ve ben,
Kendini anlatmaktan yorulmuş bir kalbin son imzasını atar gibi gidiyorum.
Dur deme,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta