Geçer her gün bir evvelkinin aynî sûretinde,
Ne bir renk var ne bir ses, hep sükûtun heybetinde.
Zaman bir kıskaç olmuş, ruhumu sıktıkça eyvâh,
İçimde yankı bulmaz ne heves kalmış ne âmâl.
Bitermiş her şey elbet, derlerdi, erdi nihâyet,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta