Hıçkırarak ve çok gürültülü ağlıyorum.
Kırıyorum eşyaları rahatsız ediyorum etrafı.
Şikayet etmesinler beni, seviyorum seni.
Aş lazım aşk Uyandığımda dünya titriyordu.
İyileri kötüleri bir elek gibi eliyordu.
Volkanlar püskürüyor barajlar taşıyordu.
Düzen kendine isyan ediyordu.
Sonra ben de yok oluyordum ki birden uyanmadığımı fark ediyorum.
Rüyamda bile ölüyorum.
Herkes farklı bakar sana aşk
Kimini okşar geçersin usulca
Kimine esersin fırtınaymışcasına
Her güzel şeyin bir sonu olduğu gibi
Bütün kötülüklerin de bir gün
Sona erecğini biliyiorum
Ve ben buna göre yaşıyorum
İçimde yaşayan acılara aldırmıyorum
Narin tenim,ızdırapları oynasa da
Sana çok güzel bir şiir yazmak istedim.
Lakin çok istedim ama beceremedim.
Şiirin başlığını attım, aşkım yazdım,
Sonrasındaysa öylece tıkandım kaldım.
Seni ilk günden beri ölesiye sevdim.
Sen aşkını uzaktan sevmeyi bilmezsin
Leyla ile mecnundan bahsetsem dinlemezsin
Yanımda olsan heyecendan titrer sesin
Uzaktayken bağırıp çağırıp kükrersin
Sinirlenip beni sevmediğini söylersin
Ve yine bağırırsın -Allah belanı versin
Sen giderken ben senin arkandan bakamam ki
Neler istediğini bilemedim bir türlü
Bu nedenle gidiyorsun …
gitme demiyorum.
Senden istediğim giderken beni de götürmen
Sen götürmesen de ben senin arkandayım
Yıllar geçtikçe içimdeki özlem çoğaldı.
Önceleri ne güzel ellerin beni sarardı.
Bir gün ansızın sensizliğe uyandım,
Yokluğuna bir gün bile dayanamazdım.
Seninle başa çıkamayacağımı anladım.
Şimdi yalnız başımayım.
Bu gece gökte dolunay var.
Bana güneşin ışınlarını yansıtıyor.
Aynaya bakıyorum, o da bana sahip olduklarımı hatırlatıyor.
Cenab-ül rabbül alemin öyle bir yaratmış ki insanı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!