TREN
Ve gelip geçti ömür treni,
Islığı içimde uzun bir sızı…
Ardına hiç bakmadan
Savurdu yüzüme eksik kalmış yarınları.
Götürdü yaşanmış ne varsa,
Bir avuç hatıra, birkaç kırık ses…
En çok da dokunamadığım düşleri
Karanlık vagonlara kilitledi sessizce.
Bilmediğimiz duraklara indi zaman,
Adı konmamış bekleyişler bırakarak.
Belki de hiç olmayan bir yerde
Son kez el salladı kalbim hayata.
Yücel ÖZKÜ
04 Şubat 2026/11:18
Kayıt Tarihi : 4.2.2026 18:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!