Özlemin büyür içimde sessiz
geceler uzar sessiz ve sensiz
küllerim savrulur yellere sessiz
can kırıklarıyla yürürüm sensiz
ömrümün kıyısında izin kalır
akşamlar üstüme hüznün salar
gölgen maziden göz önüne gelir
susar dilim dünya donar kalır
hasretin ağırdır taşır bu gönül
yüreğimde kor olur her gün ömür
adını andıkça sızlıyor bu gönül
vuslatın düşünde yaşar bu gönül
Özlem çölündeyim yolum kesilir
içimde sevdanla bağrım ezilir
gülüm beklerken ömrüm eksilir
yıllar devrilse de umut kesilmez
vuslat uzadıkça taşar sevda
deryalara karışır içimde seda
rüzgâr getirir senden bir nida
hasrette tükenmez bende sevda
gövdende diken bir toz olsam
seneler koynumda seni taşısam
tozlu yollarında canında olsam
düşsem daldan geçmem gülümden
belki bir gün yollar son bulacak
yılların hasreti içimde susacak
belki tek bakışla gönlüm duracak
kapanmış yaralar yeniden açacak
gelmesen de olur adın kalır dilimde
bir ömür taşıdım seni şu gönlümde
vuslatın düş olur hece hece bende
sevdan tamamlanır son nefesimde...
Kayıt Tarihi : 23.08.2026 15:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!