Ayağının bastığı toz tanesi olabilmek
Zerrende nasiplenip
Gölgende dinlenebilmekti ben
Attığın adımda koşmak maviliklere
Geceyle gündüzün karıştığı yerde beklemek
Ufuklara doğan güneşimin aydınlığı
Gecenin ayazında üşümüş tenimin sıcaklığı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta