Kahretti sözlerime gönül gözüm,
Kibir etti, gönül sofrasında özüm
Yalan dünya kör etti gerçeğimi
Tövbemi kabul eyle ya rab
Kem söz ile birleşti nefsim
İbret tablosu gibidir resmim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğeni ile okudum tebrik ederim saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta