Yoksun martılar sessiz göklerde
Deniz dalgaları öpüyor alnından
Gemileri
Yokluğun gömülü bir hazinenin
Yalnızlığa ilk seferi
İçimdeki yangın
Dinmeyen çılgın hasretinin eseri
Gönlümde geçmeyen zor günlerin
Tortusu
Bir umut ki boynu bükük ve duru
Rabbim akan zamanın inadını koru
Öyle ayrılıklar tanıdım ki
Varlıkları yaşanmamış ömrün resmi
Kayıt Tarihi : 14.3.2026 07:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Denizli
bizden de size küçük bir hediye peki;
münzevi
gecenin derinliğinde,
dağılırken tonları kurşunî bulutların,
maçkada/teşvikiyede,
ak martılar yükseliyordu göğe;
özgür ve aç,
bir teksirin üst köşesinden koparılmış,
ki semavî bir elce verilen ve üstünde,
{bir şairim vardı, /üç nokta yan yana/}
dip/notu yazılı ve,
yolda tutulduğu göz yaşlarından ikisinin,
içine işlediği pusulayı,
tutarken parmaklarım…,
/bir şairim vardı//nın,
{üç nokta yan yana} yanına değil de,
neden;
alt satırına konmuştu diye,
düşünürken ciğerim pare pare…,
o münzevi dip/notunun çırpınarak ve
can havliyle yazılmışlığı ışıldıyordu,
süreyya yıldız kümesinden,
ah;
TÜM YORUMLAR (1)