Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Herkesin sonu zaten toprak olmak değil mi Müjdat bey kardeşim? "Kuru, kuru kurbanın olurum susuz derelerde boğulurum" türküsü söylemeniz biraz gereksiz değil mi?
"HİÇ BİR KİMSE BİR BAŞKASININ YÜKÜNÜ ALMAZ VE ONUN YERİNE YARGILANIP SORGULANMAZ!" -AYET MEALİ-
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta