Toprak Anadır Şiiri - Mehmet Çobanoğlu

Yere düşen tohum nemle uyanır
Goncalar dallardan göğe uzanır
Dünya bu mevsimde aşka boyanır
Kelebekler, kuşlar uçuşurlarken

Karakışta kalan tüm buzlar erir
Yaylalara sevinç, mutluluk gelir
Toprak annedir; o hep mahsul verir
Rengârenk çiçekler beraber büyür

Güneşin gülüşü dağıtır sisi
Duyulur kuşların neşeli sesi
Bahardır ömrün en güzel nefesi
Toprak yaşam olur, canlanır her yer

Kederden, hüzünden, gamdan kurtulan
Dünya bu mevsimde aşka bürünür
Masmavi göklerden güneş süzülür
Dereler coşkuyla buzdan çözülür

Sıcak güneş gökte sapsarı kalır
Çalışkan arılar gülden bal alır
Arı balı yapar, diller tatlanır
Koyun kuzu meler, gün bayram olur

Gönülde yeşeren yaşam bir haktır
Yaşamdaki rahmet kara topraktır
Umuda yol veren kızıl şafaktır
Bulutlar dağılır, gökyüzü güler

Mehmet Çobanoğlu
22.02.2026
İstanbul