Toprak Şiiri - Şevki Çiftçi

T O P R A K

Sessizce koynunda saklıyor canı,
Toprak aldığını geri vermiyor.
Unutturur zaman, geçen o anı,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Kimi murat almaz, göçer genç yaşta,
Nice umut kalır bir kara taşta,
Neler yazılmışsa o fani başta,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Baharı kurutur, kışa döndürür,
Tütmekte olan her harı söndürür,
Gözünün yaşını sele döndürür,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Gidenler dönmüyor o derin yoldan,
Haber gelmez oldu sağdan ve soldan,
Medet umulur mu kırık bir daldan?
Toprak aldığını geri vermiyor.
​
Ne sultanlar yuttu, ne şahlar yedi,
Nice yiğitlere "gel buraya" dedi,
Dünya malı mülkü kime yaradı?
Toprak aldığını geri vermiyor.

Ana feryat eder, kardaş ah eyler,
Ayrılık acısı bağrımı deler,
Gözümün önünden geçti seneler,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Bir fani sevdayla bağlandık ona,
Her gelen can elbet varacak sona,
Sual eylesen de o sessiz hana,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Açılan çiçekler sararıp soldu,
Bu dünya bakılıp geçilen yoldu,
Vadeler gelince vakit de doldu,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Zamanın çarkında biter bu ömür,
Bize de gün gelir, verilir emir,
Ne tahta bakıyor, ne sert bir demir,
Toprak aldığını geri vermiyor.

Aynada suretler kaybolur bir gün,
Şevki ister övün istersen dövün,
Kimlere bayramdır kimlere düğün
Toprak aldığını geri vermiyor.

Şevki Çiftçi
26.06.2026
Gönen
Seher Vakti