Toprak Şiiri - Onur Saydam

Toprak kan ağlarken
İçimdeki taş parçası çatırdadı Zamanın engin sularında
O çatlak büyüdü

Varlığım ise o çatlağı kabul etti Sonra tuhaf bir his
Çatlak kapanmaya başladı Toprak ise sakinleşti

Anlamadım ben bu durumu Ve zamanın içine baktım Anları bir bir izledim ben Fark ettim ben

An sadece yaşadığım an Sonsuzluğa erer
Sonra ki anlarda eski varlığımın, Anı silikleşir ….

Yeni bir çakıl yalı oluşur…
Ama toprak ise unutmaya direnir Zedeler anlarım halini
Zaman ise toprağı sakinleştirir