Toprak kan ağlarken
İçimdeki taş parçası çatırdadı Zamanın engin sularında
O çatlak büyüdü
Varlığım ise o çatlağı kabul etti Sonra tuhaf bir his
Çatlak kapanmaya başladı Toprak ise sakinleşti
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta