Yüzüm sürdüm toprağa okşadı ana gibi
kulak verdim dinledim nağmeleri, türküleri
kokladım bitirdiği bahçeleri, gülleri
avuçladım sonra, sıcacık
onda buldum kendimi gözüm yaşı karışınca
nereden bu ünsiyet derken
bildim, toprakla karılır harcımız...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta