Yürüyor heyecanla elini tutmaya gör
gülüyor pür neşe yüzüne bakmaya gör
kıpır-kıpır kolları, kanı kaynıyor
yüreğini yüreğinle tutmaya gör.
Susuyorsa sanmayasın dilsiz
deryalar kaybolur derinliğinde
konuşuyor derinden, sessiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta