Tiyatral Pandomim İkarus Sendromu

*I.*
Zamanın ördüğü / taş labirentte,
Esir bir gölgeydim / derin kasvette.
Kırdın zincirleri, / yırttın geceyi,
Çözdün gökyüzünden / gizli heceyi.

Kuşandım sırtıma / mumdan kanadı,
Bıraktım geride / kara feryadı.
Kollarım rüzgârın / koynunda bir nehir,
Yükselen ruhuma / dar gelir şehir.

*II.*
Yıldızlar altında / parıldayan düş,
Göklerin nefesi / gizemli gülüş.
Güneş bir mabettir, / ben çılgın bir kuş;
İçimde fırtına, / önünde yokuş!

“Ses ver sesime, / baba duy sesimi!
Çizdim gökyüzüne / gücün resmini!”
“Daha dik, daha uç, / ışığa doğru;
Zirvede tek başın, / mağrur ve ulu...”

*III.*
Dokundu alnına / mukaddes ateş,
Hırsımı kül etti / o mağrur Güneş.
Eriyor hayaller, / dökülüyor tüy;
Bitti o şatafat, / bozuldu büyü.

Bir yaprak gibiyim / gökte savrulan,
Kendi zirvesinden / dibe fırlayan.
Bir veda resmi bak, / süzülen cismim,
Mavi yutuyor bak / acı sesimi.

*IV.*
Sustu tüm gök kubbe, / bitti dokunuş;
Uçurum çiçeği, / son bir kurtuluş...
Deniz bağrına / bastı asi canı,
Köpükle silindi / kibrin fermanı.

*V.*
Güneş parlak bugün, / deniz çok sessiz;
Mavinin koynunda / kayboldu o giz.
Hırstan kül olan o / asi bedenden,
İkarus aşkından / kaldı bir tek iz.

*VI. DERİN DÜŞLER*
Derin düşler muma / kanat ördürdü,
Güneş’e değdi de / kül edip söndü.
Düşen beden değil, / düş gören ruhtu;
Mavide kaybolan / tek bir umuttu.

ENGİN TOPKAN (21.06.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 21.06.2026 14:03:00