Tiyatral Pandomim ( Ekspresyonizm)

Perde yırtık.
Sahne yok.
Salon yok.
Seyirci yok.
Sadece çığlık var.
Havada asılı.

Adam girer.
Yüzü yok.
Maske yok.
Kafa yok.
Sadece göz.
İki tane.
Biri sağda.
Biri solda.
Ortası boş.
Çığlık oradan çıkar.

Yürür.
Adım atar.
Yer yamulur.
Basınca şehir çöker.
Kaldırınca gök delinir.
Adı yok.
Yürüyüşü var.
Yürüyüşü şehir.

Bir kadın geçer.
Saçları yılan.
Her tel bir şehir adı.
Ankara tıslıyor.
İstanbul sokuyor.
İzmir kıvrılıyor.
Adam bakar.
Göz büyür.
Kadın küçülür.
Avucuna sığar.
Sıkar.
Şehirler kanar.
Kandan bayrak olmaz.
Kandan nehir olur.
Nehir ters akar.
Dağa çıkar.

Bir çocuk ağlar.
Gözyaşı taş.
Düşünce yeri deler.
Delikten adamlar çıkar.
Takım elbiseli.
Kravatlı.
Dosya taşır.
İçinde insan.
Katlanmış.
Zımbalanmış.
Kaşe basılmış: *RED*.
Çocuk susar.
Gözyaşı kurur.
Delik kalır.
Dünyanın karnında.

Adam elini uzatır.
Parmakları bıçak.
Beş tane.
Her bıçak bir emir keser.
*Dur.*
*Sus.*
*Unut.*
*Biat et.*
*Geber.*
Emirler yere düşer.
Harf harf dağılır.
Çocuk harfleri toplar.
Kelime yapar.
*Hayır.*
Bağırır.
Ses yok.
Çünkü boğazı yok.
Sadece harfler var.
Havada yüzer.
H.A.Y.I.R.

Harfler büyür.
Duvar olur.
Adam çarpar.
Göz patlar.
Biri sağa fırlar.
Biri sola.
Ortada çığlık kalır.
Sahipsiz.
Bağımsız.
Sokaklara yayılır.
Kapıları kırar.
Camları indirir.
Maskeleri eritir.
Küpleri devirir.
Piramitleri yutar.
Noktayı büyütür.

Nokta artık daire değil.
Yumruk.
Sıkılı.
Havada.
Kime?
Herkese.
Hiç kimseye.

Adamın gövdesi düşer.
Kafası yoktu zaten.
Gözleri yok artık.
Sadece yumruk kalır havada.
Donmuş.
Heykel.
Altında tabela yok.
Üstünde isim yok.
Ama herkes bilir ne demek.

Bir rüzgâr eser.
Yumruğu okşar.
Açmaz.
Sıkar daha çok.
Çünkü artık yumruk değil.
Tohum.
Çatlayacak.
İçinden şehir çıkmayacak.
İçinden insan çıkacak.
Yüzüyle.
Adıyla.
Çığlığıyla.

Perde yok dedik ya.
İşte o yüzden.
Oyun bitmez.
Çünkü sahne her yer.
Oyuncu sensin.

ENGİN TOPKAN (11.06.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 11.06.2026 00:06:00