Tınlamıyordun Hiç Şiiri - Harun Ertaş

Adını ağızlarında geveliyorlar
Ben akrostiş şiirler yazarım
Güvertede bir kuştun
Yolumu sende bulurdum ben

Kanadım gözlerinden yaş yaş
Yurttan edildim senin tarafından
Bir yanım hep dolu ayyaş
Ne kadar çaba boş hep inan

Şimdi bensiz günlerin nasıl
Ben sofradaki tuzu fark edemiyorum
Midem bulanıyor her lokmada
Gözlerinin rengini arıyorum

Masadaki resminle baş başayım
O bana bakıyor, ben ona
Camın yansımasında bedenim
Fakat gözlerinde yerim yok

Neden bulamıyorum kendimi;
Senin evinin sokağında
Ben aylardır seni bekledim
Tınlamıyordun bile uzaktan