Teselisiymiş Geçmişinin Şiiri - Harun Ertaş

Rüzgar saçını okşadı diye
Sonbaharlara vuruldum
Vurgundum tüm kahvelere
Andırıyorlar diye gözlerini

Gömdün sığ bir çukurda beni
Ben ise elin değdi diye sustum;
Hiç tereddütsüz çiçek açtım
Fakat sulamaya bile gelmedin

Gezdim geçtiğin sokakları
Sırf ayak bastığın yerler diye
Tükürdüğün yerleri bile
Ben yağmur damlası sanırdım

Gözünün kahvesine benzerdi
Güzler; gülümserdi yüzüme
Sonra bir kar yağdı
Tüm dallarım buruk kaldı

Pencereden izler, beklerdim
Patikadan bile çiçekler açtı
Sevindim biraz senin izlerin diye
Biraz teselisiymiş, geçmişinin