Bir günlük hasretin bin yıl oluyor
Neredesin ciğer parem gelsene
Gönül bağımda ki güller soluyor
Neredesin ciğer parem gelsene
Yıldızlardan yuva kurdum gönlüme
Şu gönül dağımın başı sislidir
Bu gönlümü yakan allı feslidir
Beden çile çeker yürek islidir
Gözü yaşlı sele saldı yâr beni
Bir gün görmeyince günüm yaslıdır
Gönül tokadını hep bana vurdun
Her nereye gitsem karşıma durdun
Ne bir sefa gördüm ne derdim sordun
Gönül sana küstüm sana darıldım
Yaprak gibi rüzgârında savruldum
Umutları yıkanlardan
Kula kurşun sıkanlardan
Bağrımızı yakanlardan
Davacıyım ben Hâkim Bey
Çiçekleri ezenlerden
Yâr vurdu ta derinden
Yürek oynar yerinden
Ellerin yâri geldi
Ben yandım kederimden
Oy neylesin neylesin
Mavi beyazdır rengimiz
Rakipler olmaz dengimiz
Hep asildir mihengimiz
Demir kanat derler bize
Rakibimiz gelir dize
DENİZ
Derdimi döksem de sığmaz dağlara
Gönül ataşıyla yanarım nara
Benim de derdimi al götür deniz
O uçsuz bucaksız okyanuslara
Umutlarım boyun büker
Gönül gözyaşları döker
Sevgi eken çile biçer
Dert etme gönül dert etme
Sözde sadık olmayanlar
Nere sürsem gitmez gönül atımı
Ne diyeyim gülüm yol vurgunuyum
Güldürmedi zalim kara bahtımı
Ne diyeyim gülüm dil vurgunuyum
Gönülsüz açmıyor bahçede güller
Ne dertler açtın başıma
Zehir doğradın aşıma
Doymadın mı gözyaşıma
Gönül gönül hain gönül
Gönül dağları aşırdın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!