Terketmedin Şiiri - Hatice Ak

nasıl tanışmıştık bilmiyorum
belki sadece şiirlerdi sebebi
kaç kez yeltendik o kapıları kapatmaya
ama görünmeyen bir kuvvetle
açık kaldı hepsi

​kırkayak’tan yüzüncü yıl’a bu sabah
antep’in ayazına aldırmadan
elimde bir çay bardağı
sabahçı kahvesinin müdavimi kadar mutlu
ve o kadar buralıydım işte

​sonra sen düştün aklıma
dağıldı umutlar, her şey tuz buz
bir mutsuzluk çöktü omuzlarıma

ah o aklıma her gelişin...
ve göğsümdeki o ince sızı
​geçsin diyorum bir yandan
bir yandan da kıyamıyorum
gözpınarlarımda sağanaklar kopuyor
canım yanıyor

bu öyle bir yara ki şifasız
vefalı bir dost gibi gitmiyor
​terk etmiyor sözlerin
terk etmiyor gözlerin
terk etmiyorsun

​27.01.2013 | haticeak