9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Gülzâr-ı fikriydi, her terennümü,
Nûrunu, her bir ferde salıyordu,
Mânânın deryasından, coşkuyla ayrıldı yâr.
Hiç kimse bilmedi, aşkın kaynağını,
Erguvanlar, can evinde boy veriyordu nâzikçe,
Gönlüne saplanırken ok, parladı şevk-i mâh,
Miskalince, dünya âşık-ı pür-derd,
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta