9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Gülzâr-ı fikriydi, her terennümü,
Nûrunu, her bir ferde salıyordu,
Mânânın deryasından, coşkuyla ayrıldı yâr.
Hiç kimse bilmedi, aşkın kaynağını,
Erguvanlar, can evinde boy veriyordu nâzikçe,
Gönlüne saplanırken ok, parladı şevk-i mâh,
Miskalince, dünya âşık-ı pür-derd,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta