Kum tanecikleri Teorisi

​Evrendeki her madde, kütlesi oranında bir çekim kuvvetine sahiptir. Bir kum tanesinin kütlesi tek başına önemsiz görünebilir; ancak trilyonlarca kum tanesi bir araya geldiğinde bir gezegeni oluşturur ve bu gezegen devasa bir kütleçekim alanı yaratır. İnsan davranışları da manevi "kütlelere" sahiptir. Küçük görülen her eylem, bireyin etrafında görünmez bir kütle biriktirir.
​1. Davranışsal Parçacık Fiziği
​Her davranış—ister küçük bir nezaketsizlik ister küçük bir yalan olsun kişinin yaşam alanına bırakılmış bir "kum taneciği"dir. Bu tanecikler zamanla birikir. yapılan her kötülük sahibinin etrafında manevi bir yoğunluk oluşturur. Bu yoğunluk arttıkça, kişinin kendi yarattığı bu alanın Çekim Gücü de artar.
​2. Aynalama ve Geri Dönüş Kanunu
​Fizikte bir nesne ne kadar büyükse, çevresindeki nesneleri o kadar güçlü çeker. bu durum bir "Yansıma Yasası"na dönüşür:
​Birikim: Kötülükler biriktikçe, kişinin karakter kütlesi ağırlaşır.
​Çekim: Bu ağırlaşan kütle, evrendeki benzer frekanstaki olayları ve negatif sonuçları kendine çekmeye başlar.
​Çarpışma: Aynadaki yansıma gibi, kişinin gönderdiği her "tanecik" devasa bir kütle olarak kendisine geri döner. Küçük bir başlangıç, muazzam bir sonuca (kütleçekimsel çöküşe) dönüşür.
​3. Kritik Eşik (Olay Ufku)
​ Belirli bir miktarda kum tanesi (kötülük) biriktiğinde, kütleçekimi o kadar güçlenir ki, artık kaçış imkansız hale gelir. Bu noktadan sonra kişi, kendi yarattığı negatif alanın merkezine çekilir. Dışarıdan bakıldığında "şanssızlık" veya "kader" gibi görünen yıkımlar, aslında kişinin kendi elleriyle biriktirdiği kum tanelerinin oluşturduğu kütleçekimsel bir sonuçtur.
​"Kütlesi olan her şey çeker; eylemi olan her şey bedelini davet eder." Bugün önemsenmeden savrulan her bir kum tanesi, yarın bizi içine çekecek olan o devasa kütlenin yapı taşıdır.
​İnsan, aynaya baktığında sadece yüzünü değil, arkasında biriktirdiği o devasa kütleyi de görmelidir. Çünkü o kütle, eninde sonunda sahibine rücu edecektir