Tello Dayı... Şiiri - Mecit Aktürk

"En güzel kim atıyor? " diye olsaydı soran
Düşünmeden, düne dek, "Tello Dayıdır" derdim.
Oysa, şimdi sürüyle, atışta rekor kıran
Seyir paralı olsa, ücreti zor öderdim.

Atanın kimi aydın, kimi de gazeteci
Sanatçıyı saymazsak, küsebilir, gücenir.
Bulup onca yalana, uygun bir de besteci
Doğruyu söyleyenler ustaca küçümsenir.

Tarife gerek var mı? Arif olan anlıyor
Mevzû provokasyon; konu oldukça derin.
Sormayın ki "bu millet neden böyle ağlıyor"
Buyrun, söylenenlere bir lahza kulak verin;

Ey Millet, katliam var! Acil yardım gönderin!
Yavrusunu aldılar annenin kucağından!
Kemikleri sızlıyor Atamızın, Önderin
Sayısız vurulan var, kolundan, bacağından!

Meşhur bakanın oğlu AVM'ye ortakmış!
Engellenmiş erişim, tüm sosyal sitelere!
Kızan binlerce polis, görevini bırakmış!
Haber salın sendika, üniversitelere!

Panzer bir genci ezmiş, korkunç bir görüntü var!
Emniyet müdürünün işine son verilmiş!
Köpeğe gaz sıkıyor, yok mu poliste hiç ar?
Binlerce yaralı var, hepsi yere serilmiş!

Derken, boy gösteriyor Taksim Gezi Parkında
Nazileri gazlayan Almanın soytarısı!
Dikkatli bakan gözler alçaklığın farkında
Ve, görüyor hain kim, kim kimin süvarisi.

Kimi milletvekili kameradan bîhaber
Bolca bahşiş veriyor, hasmına küfredene.
Gözleri kin bürümüş, şeytan olunca rehber
Herkes ters ters bakıyor, birlikten bahsedene.

Kimi, rolü gereği olup müftü karısı
Milleti kandırmakta; sözde eşarp takarak.
Nefrete âb-ı hayat, her mesajı, çağrısı
Hem, ödül beklemekte, kazurata bakarak.

Onca yalan haberden bir demet sundum size
Karanlıkta mum yaktım; gerçek ne görün diye.
Rastlarsanız, ne olur, "DUR! " deyin edepsize...
Ve, sorun! "Kalplerdeki, bu nefret ve kin niye? "

Sözün özü dostlarım, beyinler darmadağın
At izi yirmi günde it izine karışmış.
Kapıları kırılmış gönül denen otağın
Anladım ki kardeşlik, gölge ile yarışmış!

Siz siz olun, düşmeyin, kurulan tuzaklara
Beyin süzgecinizde, olsun ihtiyat payı.
Palavra duymak için gitmeyin uzaklara
Değerini geç bildik; bağışla Tello Dayı!