Tüm ümitler yorgun ve uykusuz,
Bir kaç çamaşır ipinde asılmış umutlar.
Ve terkediliyor paslı vicdanlar,
Kapısına takılan tek zincir,
Belki birgün açılmayı bekliyor.
Hisler uyuşmuş, sarhoş
Nefis kalbi esir almış can kafesine.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
