Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sıradan birisiyim işte hayatın içinde barınan...
Sade bir vatandaş...
Günbatımına doğru uzanmaktayız, bir gün misali,
Seneler hep böylece akıp gitmekte bir su misali...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!