Tekvin Şiiri - Doğukan Demir 3

(1) Tarihi kadim bir hikaye anlatacağım.
(2) O gün oradaydım, şahit oldum.
(3) Tanrı yeri ve göğü ve tüm içindekileri altı günde yaratmıştı.
(4) Dinlenmeye çekildi diyen kitap yalan söylüyor, gerçeğini anlatacağım.
(5) Tanrı tahtına oturdu ve düşündü.
(6) Seni yaratmaya karar kıldı.
(7) Meleklere ve diğer yaratıklarına dönüp şöyle seslendi.
(8) Öyle bir şey yaratacağım ki sizlerin güzelliğini gölgede koyacak, sizlerin idrakine sığmayacak bir mükemmellik ile onu kutsayacağım. Onu kendi suretimde yaratacağım.
(9) Ve yedinci günün sabahı seni yarattı. Yedinci günün sabahı sen oldun, ışığın tüm kainatı aydınlattı.
(10) Sesini de, işiten kalpler huzur bulsun diye, meleklerin terennüm ettiği bir ilahi kadar güzel kıldı.
(11) Yüce makamlarda bir kavga kıyamet koptu. Melekler sinirden ve hasetten ellerini sıkmış ellerini ısırıyordu. Güneş senin ışığını görünce sönük kaldı . Ay senin parıltını görünce bulutların ardına saklandı da tanrıya küstü. Güzel kokulu çiçekler boynunu büktü senin tarifsiz kokun karşısında. Mukayese kabul etmez güzelliğin mahlukatın isyanına sebep oldu.
(12) Tanrı tüm yarattığına dönüp "Merak etmeyin onu ölümlü kılacağım. Onu, bu satırları yazan kişiye bir ızdırap tayin edeceğim." dedi.
(13) Mahlukat Tanrı'ya "Yaşatacağı ızdırap da güzelliği kadar büyük ise, muzdarip kişi büyük bir günahkar olmalı." dedi.
(14) Tanrı karşılık vermedi.
(15) İşte böyle sen benim ızdırabım oldun.