9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Tekrarın yankısı,
Her defasında, aynı duvara çarpıp geri dönen ses,
Duyulup unutulmuş şarkıların, nakaratından arda kalan, o buruk tatla,
Sonsuz döngünün içine hapsolmuş gibi,
Usanmış veya alışılmış..
Sükutun bilgeliğini, çoktan sınamış yankılara rağmen,
Kendi gölgesiyle konuşup, yine aynı sonuca varırcasına,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta