9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Tekrarın özü,
Her nefeste, aynı havayı içine çekip veren, o ciğerler,
Rutinlerin, o şaşmaz matematiğinde bulunan, o gizli güvenlik hissiyle,
Mevsimlerin peşi sıra gelip gidişindeki, o bilge ahenk gibi,
Alışkanlık veya sığınak..
Hiçliğin sesini, binlerce kez dinlemiş duvarlara rağmen,
Kendi aksiyle, göz göze gelip, yine aynı sureti görürcesine,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta