Bozkırın kalbinde bir bilge yürür
Elin de kopuzu, dilinde öğüt
Tan yeri ağarırken gölgesi büyür
Korkut Ata derler, ulu bir çınar
Asırların tozunu sinesinde sarar
Şu parkın köşesi garipler yurdu
Dökülen yapraklar halimi sordu
Gelen geçti giden geçti yanımdan
Bir tek hatıralar yanımda durdu
Ne yağmur gizliyor gözyaşlarımı
Ayrı bir hüzün bu ayrılık
Gidenmi hatalı, kalanmı
Sebep ve sonuçlar aynı
Ama hüzünler aynı
Bilirim, yollarımız şimdi iki ayrı meçhul,
Gitme… diyemedim…
Ama kaldım… sen gidince…
Sokaklar sensiz… gece üzerimde…
Adını sakladım… içimde gizlice…
Konuşamadım… kırılırdım belki…
Beni sana yazan kader... şimdi beni senden siliyor...
Gözlerin düştü yine aklıma bu gece
Bir şarkı gibi çaldın içimde sessizce
Unuttum dedim ama kandırdım kendimi
Adın hâlâ kalbimde en derin hece
Yokluğun ağır gelir gecenin ortasında
Senden aldım kalbime bir darbe
Haber gelir hep acı perde
Kelimeler bitti… sustum yine…
Gönlüm ağlar… derin derinde…
Zalim felek yüzüme gülmez
Ezelden nurun parladı, cihan hayran oldu sana,
Bütün mürselin önderi, sultan sensin bu cihana.
Yaratıldı cümle âlem, senin gül yüzün hürmetine,
Muhammed Mustafa dedik, sığındık biz rahmetine.
Yetim kaldın Mekke’de sen, ama Hak seni korudu,
Senden aldım kalbime bir darbe
Haberler gelir hep acı bir perde
Kelimeler biter, ne söylemek nafile
Gönlüm ağlar, gerçek ağlar yarama.
Zalim felek dönüp de gülmezmiş bana
Gözlerin süte düşen bir kahve gibi
duru ve temiz
Hele Çekince sürmeyi
içine çekip alır götürür beni
Bir kutuya kilitlemiş kalbini
Onsuz yaşamayı sevmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!