Gitme… diyemedim…
Ama kaldım… sen gidince…
Sokaklar sensiz… gece üzerimde…
Adını sakladım… içimde gizlice…
Konuşamadım… kırılırdım belki…
Sustum… ama içim susmadı ki…
Ben de sustum… ama dağıldım…
Her gidişin içime saplandı…
Sen giderken ben eksildim…
Ama seni bırakamadım…
Bana gel… ne olur bana gel…
Bu kalp sensizliğe dayanamıyor…
Bana gel… ne olur bana gel…
Bir kere sarıl… sonra istersen git…
Gel…
Bana Gel...
Sevmek buysa… ben bittim…
Sesim yok… içim çığlık…
Sensizlik çok ağır…
Aynalar beni tanımıyor…
Sensizliğim ağır geliyor…
Bir sesini duysam yeter…
Bu kalp sensiz yaşamıyor…
Ben de aynıyım… yıkıldım…
Senden sonra ben olmadım…
Bir dokunsan toparlanırım…
Ama yokluğunla parçalandım…
Bana gel… ne olur bana gel…
Bu kalp sensizliğe dayanamıyor…
Bana gel… ne olur bana gel…
Bir kere sarıl… sonra istersen git…
Gel…
Bana Gel...
Gitme diyemedim…
…diyemedim…
Kayıt Tarihi : 27.03.2026 14:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Buşir kalp kırıklığını en derin haliyle anlatıyor. Erkek mi daha çok acı çekti, kadın mı?
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!