Tekin Bekar Şiirleri - Şair Tekin Bekar

Ey! ..Yalan tarih, seni de anlatır tarih,
Mezarlar, konuşmaya başladı bile,
Bir ''Hasan'' çıkar, bir kör ettiğin ''Salih'',
Seni de boğar, boyunlarına doladığın çile..!

Dost bildik bağıra bastık,
Zehir kattı, aşa suya,
Dost dedik aramıza kattık,
Esir olduk, kötü huya..!

Menfaat bürümüş gözleri,

Dilime kilit vurdum, sustu nicedir,
Aşkımın şahidi, yalnız gecedir,
İçimde haps olmuş, bunca senedir;
Söylemeden sevmenin, acısı derin..!

Bakışım saklı mektup, okuyan bilir,

Adalet beşeri, beşer adaleti tartar,
Yükü değilse kantarın, kantara yükü batar..!

Terazi iki kefeli, hakikat kefelerden büyük,
Beşer adalete, adaletse beşere yük..!

Bu nasıl yolculuktur, dibi başı ihanet,
Yoldaşların bölücü, işbirlikçi zihniyet,
Samimiyet yok sende, ne de zerre iyi niyet,
Yürü müdür bey, ense tıraşını görelim..!

Bu aziz Milleti, boşa yorarsın boşa,

Adam gerek adam, şehrin başında,
Vizyonu olmayana, ''başkan'' demem ben,
Hakkı aramalı, her bir işinde,
''Sertifikalı'' yalana, adam demem ben..!

Açlığı bilmeli, ''aşı'' kesmeden önce,

Bir adam yürüyordu, ağır ve düşünceli,
Kafası önüne eğilmiş, gözleri ağlamaklı,
Esir etmişti onu, yerde sürünen gölgesi,
İçinde fırtına neredeyse, onu boğacaktı..!

Bir ışık arar gibiydi, karanlıkta bir umut,

Kaç bin yıl Adem, balçığı durak eyledi,
''Ol'' kim idi, hikmeti dört kitap söyledi,
Hata vücut buldu, Ademi belledi,
Her zulmü günahı, ademin soyunda gördüm..!

Elli yedi bin aşığın, ilahidir ikrarı,

Gün döner, sabah olur, ezanlar okunur ahenkle,
Ademoğlu gaflette, gül yüzlü melekler hayrette..!

Ademoğlu unutmuş, ne söz verdiyse bidayetten,
Suretler Allah der, maneviyat bihaber hidayetten..!

Kırık dökük bir umut senin adın
Hayallerim çürüdü yağmurlar altında
Kulağımda senin sevdiğin şarkın
Gölgene sarılıp yürürüm sokaklarda

İçimdeki hasret sustukça büyüdü