Hangi silah söndürür,
Şehitler tepesindeki nuru.
Kim söküp alabilir ki
Sinelerdeki iman yüklü ruhu.
Cesaret, onur, izzet
Türkün manevi yurdu.
Şehitlik olmasaydı eğer
Hangi el, hangi yürek,
Türk’e sebep olurdu.
Atasından emanet ona bu yurdu,
Dini, tarihi, milleti,
Onun tek gururu.
Ölümden yeğdir namusu,
Şehitliktir tek arzusu.
Sancağı alırsa bir eline,
Gider düşmanın üstüne,
Hem de en derine.
Korku hissetmez bir nebze,
Yol olur, siper olur, yar olur,
Menzile koşan askere.
Anlatamazsın Türk’ü,
Hiçbir lisan ile.
Tarihe bak, söyler sana,
Tek tek, belge belge.
Şahittir!
Titreyen yer, dalgalanan bayrak.
Gerek yok başka delile,
“Türk esaret kabul etmez!”
Al sana tek cümle.
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 08:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!