Tek başınadır her kader;
Paylaşılan yalnızca hiçler...
Ne zaman ki düşse keyfe keder;
Kuru kalabalıklar geri çekilirler...
Beşer beşerin külünü deşer;
Gönül dediğin, yellenmiş közde pişer.
Kayıt Tarihi : 4.1.2011 22:32:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!