Tedavülden kalkmış insanlar

Yıllarca
dost biriktirdiğimi sandım.
Meğer raf ömrü çoktan bitmiş,
zamana yenilmiş,
tedavülden kalkmış insanlar doldurmuşum hayatıma.

Ne bir vefaları kaldı
ne bir sözlerinin ağırlığı.
Aynı yüzlerdi belki,
ama içleri çoktan boşalmıştı.

Ben dost diye sakladıkça,
onlar çoktan hatıradan da düşmüşler.

Şimdi dönüp bakınca görüyorum;
Omzumda taşıdığım şey dostluk değilmiş,
eskimiş insanlardan oluşan bir enkazmış.

Ve bazı kalabalıklar,
üzerimde büyük yükmüş.

Muhsin yener