Taze Şafak Şiiri - Kasım Kobakçı

Taze şafağın, nuru kuşatıyor her yanı,
Şevk taşıyan hislerle, kutluyorum bu anı,
İçerimde saklanan coşku, buldu mekanı,
Mutluluk şarkıları, fısıldıyor dillerim,
Feda ettim neşeyle, geriye de kalanı.
*
Özlemimi, dağlara duyurmak gayem yeter,
Kilitli dudaklarım, lal olur birden biter,
Kirpiğimden aşağı, süzülüp dertler tüter,
Silmem hatıran saklı kalbimde, derin bir iz,
Aşkınla hayat buldum, aşksız her şeyim beter.
*
Hazan vurdu yellere, yapraklar düşer biraz,
Fakat güller, tomurcuk büyütür farksız bu yaz,
Şu fidanlar, aydınlık ufka ederler niyaz,
Zemheride katlanıp, verirler gizli savaş,
Dayanırlar soğuğa, okurlar sanki avaz.
*
Fecrin parlak kızıl alevi, parlarken al al,
Diriliş bestesidir bu, sabah şahane hal,
Geçmişin hüznü uçtu, ummanlara hemen dal,
Berrak ufuklar açtı, müjde taşıyan engin,
Karanlıklar boğuldu, saadet dalında kal.
*
Sustuğum köşelerde, şahlanıyor bir kırat,
Vuslatı zincirleyip, aşıyorum yedi kat,
Ağlamaklı çehremin, sularında var hayat,
Yalnızlığa isyandır, çırpınan bu titrek el,
Bekliyorum vuslatı, gülümsüyor kainat.
*
Ayaz vurdu bağlara, savruldu nice yaprak,
Ne var ki yeşeriyor tohumdan, kutlu toprak,
Soğuğa baş kaldıran filizler, doğar apak,
Kara yel esip geçse, bozulmaz aydınlık gün,
Sabahın nurlarında parlayacak, şu şafak.