Dün seni tende buldum, hüznü bağrıma ördüm
Arap saçı kördüğüm, ayrılığı ben gördüm
Bukalemun insanın cemaline kördüm
Gördüm gönlüme ördüm, gecenin yüzü; döndüm.
Mevsimlerin tadı yok, güneş konmaz ağaç dal
Gel sevdiğim gönül ver, kanatlanma burda kal
Gonca güllerin açmaz, bir tebessüm bu ne hâl
Gel bunları atalım, taze mevsim gönül sal.
Çeşmenin suyu akar, ayrılık kurşun sıkar
Aşk yolunda ölenler, cemalsiz aşktan bıkar
Gözlerinde aşkı gördüm, ayrılık yolu tıkar
Gel sevdiğim özün ver, yağma sen üstüme kar.
Hangi âşık hicranın elinde kalmış diri
Hangi Leyla, Mecnun’un elinde olmuş biri
Aşk dediğin kelime, can bedenden ileri
Gel sevdiğim gönül ver, özün hepsinden iri.
Mevsimlerin tadı yok, güneş konmaz ağaç dal
Gel sevdiğim gönül ver, kanatlanma burda kal
Gonca güllerin açmaz, bir tebessüm bu ne hâl
Gel bunları atalım, taze mevsim gönül sal.
Kayıt Tarihi : 7.05.2026 13:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!