Tav Oldum Şiiri - Osman Bulut

TAV OLDUM
Ben senin o bir çift gözünü sevdim,
Gülüşüne, bakışına tav oldum.
Sen yaman bir avcı ben ise avdım,
O tetiği çekişine tav oldum.

Elbette var her işin bir kolayı,
Bitirirdim istesem bu olayı.
Seni candan sevdiğimden dolayı,
Güzergâhın yokuşuna tav oldum.

Hiç önermem bu acıyı tatmanı,
İçte çığlık dışta nara atmanı.
Beklemedim canıma can katmanı,
Ben canımı sıkışına tav oldum.

Kölen oldum bir kez, emrinden çıkıp
Sultanıma nasıl olurum rakip.
Emin ol canını dişine takıp,
Bileğimi büküşüne tav oldum

Kaşların bir yaydı kirpiklerin ok,
Dedim gelir kalbe dokunur en çok.
O gül yüzü görüp geçirsem de şok,
Karşıma ilk çıkışına tav oldum.

Arzum sana olmaktır yol yoldaşı,
Peşinden beni de sürükle, taşı.
Sen billur bir dere ben çakıl taşı,
Sakin sessiz akışına tav oldum.

Taşımadım kalbimde hiç gümanı,
Gelecektir vuslatın da zamanı.
Yol iz bilmeyen bu garip Osman'ı
Yarı yolda ekişine tav oldum.
24.06.2026 Şirinevler