Taşlama Şiiri - Osman Bulut

Tuttuğunu kafama fırlatarak,
Artık ne kendini ne de taşı yor.
Hadi yorgunluğu bir yana bırak,
Emin ol bu kul da bir can taşıyor.

Katlanırım sanma mahşere kadar,
Geldim bak lütfenden yetere kadar,
Hoşgör, yalvar yakar bir yere kadar
İşte yavaş yavaş sabrım taşıyor.

Daha düne kadar sen hep susandın,
Bugün deme ne tez bıkıp usandın.
Herkesi o denli âşık mı sandın,
Dağı taşı bir tek Ferhat aşıyor.
28.04.2026 İstanbul