Tatar Ramazan Şiiri - Yılmaz Canalan

bir mahalleye yetecek şefkati vardı bence;
sokak aralarında çocuklarla top oynardı.
zannımca en güzel kadınlarla bile ilgilenmedi,
fakat tüm kadınlar ona aşıktı.

elinde öteberi paketi, ağzının kenarı müstehzi;
sert, kimi alaycı ve esas olarak da özel bakışlarla…
bu adamın ne olduğunu arayanlarımız da oldu;
düşünmeyi sevmediğimizden bu sonuçsuz kaldı.
oysa sıcacık bir gülümsemeydi hep dudaklarında.

dünyanın en yakışıklı ağacıydı;
gövdesinde ne kadınlar zamanı unuttular haksız!
gene zannımca o hiçbirini beğenmedi.
buram buram erkek kokardı kadir;
şimdi bu adam hiç evlenmedi, desek kim inanır?

halbuki ne güzel baba olurdu ondan!