Topladı zaman taşlarını cebime koydu
Kimi sivri, kimi büyük, kimi kapkara
Taşlar konuştu dev sesiyle
Ürktü bu taş kütlesinden ruhum
Yaramda zamanla taşlar birikti
Kim bilebilirdi ki taştan sağlam yaralarımı
Dalgalanan zamandan taşları biriktirdiğimi
Taşlardan kurşundan ağır yaralarımı
Koynumun deltasında biriktirdiğim
Taşların adını aldım
Taş oldum da ruhum oyuldu çekiçle…
Bu taş benimdir, ismi cismi bende
Bir ben oldum bak, taşımla da uçabildim
Kayıt Tarihi : 21.04.2026 09:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!