Tasmasız Gezen Şiiri - Boş Adam

Görmemiştim hiç
O vakte kadar
Böylesine hırçın,
Böylesine sakin.

Bir insan dışlanıyordu hayattan,
Herkes karşısına dikilmiş.
Neydi onu farklı kılan?
Aslında herkes gibiymiş.

Üstünde bir baskı var,
Sanki milyonlarca hakaret.
Hâlâ dik durabiliyor;
Ne kadar asil bir hareket.

Korkutur böylesi aslında
Hem ezeni hem düzeni.
Kimse de sahip çıkmaz,
Tek bırakır tasmasız gezeni.

Tasma lazımdır köpeğe,
Çünkü dişi var, ısırır.
Tasmasız kul olmaz;
Sonra döner, sahibini ısırır.

Sıradan insanın
Önüne bir tas mama konmuştur.
Kula kul olmuştur;
Haysiyet yok!

Kodaman insanın
Yüzündeki nur solmuştur.
Üç kuruşun hesabını sormuştur;
Şahsiyet yok!

Kula kul olan insanın
İşte en acınası da budur.
Elinde emanet güç olmuştur;
Merhamet yok!

Gel de gör insanlığı…
Allah, kitap, para, eğitim…
Kalmamış hiçbir güzelliği;
Kötülüğedir bütün eğilim.

Bu topluma nasıl ait olacaksın?
Karakterine nasıl sahip çıkacaksın?
Vicdanını nasıl rahat kılacaksın?
Ruhunu nasıl kalıplara sokacaksın?